"Wij blijven.” – Het verhaal van twee vastgeroeste zielen

Wij zijn langer hier dan wie dan ook zich herinnert. Tachtig jaar geleden daverde de lucht boven Brabant. Twee jonge piloten, koud, bang en met de nacht in onze kleren, zagen de wereld onder ons razendsnel dichterbij komen. De parachutes openden; het was onze redding, en tegelijk onze veroordeling. We kwamen neer in vijandig gebied, in stilte, in schaduw — en nooit meer verder.

Sindsdien hangen we tussen tijd en tastbaarheid, in een oud huis dat ooit veilig voelde. Een huis dat knarsetandt in de winter en zucht in de zomer. De balken kennen onze stemmen al zo lang dat ze bijna mee fluisteren. We zitten vast in de slaapkamer die nu toebehoort aan een tiener die onze onrust voelt en waar de kat zich nooit zal vertonen. De tiener hoort onze stappen, onze gefluisterde herinneringen. Hij voelt dat we niet willen gaan. We blijven omdat dit de laatste plek is waar we ons menselijk voelden. Hier verstopten we ons, schuilend voor uniformen die we nooit meer zouden ontwijken. Hier wachtten we — op redding, op leven, op iets wat nooit kwam.

Maar dan komen jullie. Jullie naderen het huis anders dan anderen: niet bang, niet argwanend, maar met een doel dat door muren heen trilt. De geur van salie en bijvoet vult de gangen, een geur die iets in ons wakker schudt — iets ouds, iets wat we vergeten waren: beweging. We voelen het eerst als een siddering. Alsof de lucht zelf zegt dat stilstand niet langer toegestaan is. De rook kringelt door de slaapkamer alsof ze ons zoekt, of misschien juist bevrijdt. Jullie woorden, jullie intentie, glijden als zachte druk op de ketenen die ons vasthouden. Voor het eerst in 80jaar voelen we dat we misschien niet meer hoeven te blijven. De kamer lijkt te kantelen, alsof hij ons zachtjes van zich af duwt. De smudge en de vertroostende woorden openen iets naar wat wij dachten onmogelijk te zijn. Een doorgang, niet naar de vijand, niet naar de oorlog, maar terug naar de weg die we eerder nooit durfden te nemen.

We weten dat het tijd is. “Let’s go,” fluistert de een.“I think we can,” zegt de ander.

En voor het eerst in tachtig jaar zijn onze stemmen niet gevuld met angst… maar met een richting. Vol vertrouwen wagen we de sprong. “Ready?” vraagt de één.

“As we’ll ever be,” antwoordt de ander.

Wil je ook een huisreiniging? Mail Angela op info@praktijkvanalphen.nl

#energetischreinigen #lichtwerk #geesten #verdwaaldezielen #dewondersteen #smudge #bijvoet #kruidenmagie #wateraders